Kolorowe puzzle i „co by było, gdyby...”

Poruszane zagadnienia:
- współpraca,
- różnice i podobieństwa,
- pochodzenie żywności,
- sprawiedliwość.

Cele:
uczenie się współpracy z innymi dziećmi, rozwijanie myślenia spekulatywnego, uczenie się werbalizacji treści wizualnych, ćwiczenie analizy i syntezy wzrokowej.

Potrzebne materiały: koszyk lub torba do losowania puzzli, kopie jednej ilustracji do bajki “Tosia odkrywa czekoladę” (bajka w formacie pdf dostępna tu: http://eg.edudemo.org.pl/pliki/doc_download/97-bliej-wiata-tosia-odkrywa-czekolad-bajka-dla-przedszkolakow ).

Na początek:
1.Usiądźcie w kręgu. Rozsyp na podłodze kawałki pociętych trzech egzemplarzy ilustracji. Wyjaśnij dzieciom zadanie: będą układać puzzle. Rozdaj im części ilustracji – każde dziecko losuje po jednym kawałku. W tym zadaniu nie ma limitu czasu. Nie podpowiadaj, jak należy je wykonać. Dzieci powinny same odkryć sposób ułożenia puzzli i to, że otrzymały części takich samych obrazków.
Obserwuj dzieci, w razie potrzeby zanotuj, jak się zachowywały, żeby móc odwołać się do konkretnych sytuacji.

2. Kiedy dzieci skończą układać obrazki, usiądźcie w kręgu. Zapytaj, co znajduje się na obrazku, pozwól im opowiedzieć, co widzą. Następnie zapytaj: Co by było, gdyby babcia nie pozwoliła Tosi na podróż? Zachęć dzieci do podzielenia się pomysłami. (Realizacja scenariusza zakłada uprzednie zaznajomienie się dzieci z historią o Tosi.)

Zastanówmy się wspólnie i porozmawiajmy
Zapytaj dzieci, czy chciałyby zadać jakieś pytania związane z opowieścią o podróży Tosi. Wykorzystując zwroty i pytania wspierające dociekanie, zachęcaj dzieci do rozważenia wybranego przez nie pytania (pytań). Jeżeli dzieci nie zadały swoich pytań, możesz skorzystać z poniższego zestawu:
Co by było, gdyby na świecie nie było czekolady?
Co by było, gdyby na świecie była do jedzenia tylko czekolada?
Co by było, gdyby każdy chciał mieć to samo?
Co by było, gdyby każdy zarabiał tyle samo pieniędzy?

Zakończenie: Jak się czuliście, kiedy mogliście wymyślać, co by było, gdyby...? Poproś, żeby dzieci wstały. Zadawaj kolejno pytania, sygnalizując sposób odpowiadania. Kto uważa, że to było ciekawe? (Podskakiwanie.) Kto uważa, że to było trudne? (Położenie się na podłodze.) Kto chciałby, żebyśmy jeszcze kiedyś wymyślali, co by było gdyby ...? (Siadanie.)