Szukając wody w studni

Studnie dla Lufubu
Zambia to kraj leżący w południowej części kontynentu afrykańskiego. Zamieszkuje go niespełna 15 milionów mieszkańców na obszarze 752 tys. kilometrów kwadratowych. Kraj nie ma dostępu do morza ani oceanu, jednak przepływają tam duże rzeki i znajdują się jeziora. Mimo to wciąż wielu mieszkańców kraju nie ma dostępu do czystej wody pitnej.

W Zambii wg statystyk jedynie ok. 40% mieszkańców obszarów wiejskich ma dostęp do wody pitnej. Na obszarach wiejskich w prowincji Luapula wskaźnik ten jest jeszcze niższy – poniżej 30%. Taka sytuacja w Luapuli spowodowana jest m. in.: niewystarczającym finansowaniem projektów z sektora wody i infrastruktury sanitarnej, biernością instytucji odpowiedzialnych za zaopatrzenie obszarów wiejskich w wodę, trudnościami w transporcie do peryferyjnych terenów ciężkiego sprzętu do budowy infrastruktury, zbyt małą liczbą wykwalifikowanej kadry w wiejskich dystryktach.

Dla wioski Lufubu jedynym źródłem wody jest rzeka Lufubu, zanieczyszczona m. in. przez: detergenty używane do kąpieli i prania, odchody zwierząt i ludzi, substancje trujące wydobywające się z płukanego w rzece manioku, trucizny wykorzystywane do połowu ryb. Jednocześnie dostęp do źródeł wody pitnej poza wsią jest utrudniony. Najbliższa studnia z pompą ręczną znajduje się w odległości 4 km, zaś najbliższa studnia z pompą elektryczną – w oddalonym o 12 km Kazembe. Większość mieszkańców nie dysponuje żadnymi środkami pozwalającymi na transport większej ilości wody z tych miejsc, a odległości są zbyt duże by mogli pokonywać je pieszo minimum raz dziennie. Dlatego mieszkańcy wsi spożywają, kąpią się, piorą i wykorzystują do innych celów wodę z rzeki. W efekcie cierpią na zatrucia i choroby skóry. Przebywając nad rzeką narażeni są także na ukąszenia komarów roznoszących zarodźce malarii.
Źródło: www.swm.pl