Odniesienie do podstawy programowej: Jak dla wĹaĹciwego scenariusza zwiń
Odniesienie do podstawy programowej:Jak dla wĹaĹciwego więcej
ZaĹÄ
cznik nr 2 - Wypowiedzi dzieci
Mieszkam w stolicy Ugandy - Kampali. MĂłj tata jest urzÄdnikiem a mama nauczycielkÄ
. PoniewaĹź Ĺźyjemy w duĹźym mieĹcie mamy dostÄp do piÄknych szpitali
w ktĂłrych pracujÄ
lekarze i pielÄgniarki. SÄ
tam wielkie sale w ktĂłrych stoi wiele Ĺóşek a chorzy szybko dochodzÄ
do zdrowia.
Ĺťeby mĂłc leczyÄ siÄ w takim miejscu rodzina musi zebraÄ duĹźo pieniÄdzy poniewaĹź za wizytÄ trzeba sporo zapĹaciÄ. Gdy choruje rodzice zawsze zabierajÄ
mnie do szpitala.
Edwin, 8 lat
MĂłj rodzinny dom znajduje siÄ w maĹej miejscowoĹci Kakiri. Mamy tu jednÄ
przychodniÄ, w ktĂłrej przyjmuje zawsze uĹmiechniÄty lekarz. W klinice sÄ
dwie
sale, w ktĂłrych na Ĺóşkach leĹźÄ
chorzy. PamiÄtam, Ĺźe kiedyĹ czekaĹem wraz z mamÄ
caĹy dzieĹ w kolejce, poniewaĹź byĹo bardzo duĹźo chorych. Po wizycie,
za ktĂłra nie musieliĹmy pĹaciÄ mama wydaĹa sporo pieniÄdzy na leki dla mnie.
Patrick, 7 lat
Mieszkam w maĹej wiosce o nazwie Kireka. Nie ma tutaj lekarza. Klinika jest w mieĹcie, do ktĂłrego musimy jechaÄ kilka godzin, ale nie kaĹźdego staÄ na tak
daleka podróş. W naszej wiosce wiÄkszoĹÄ rodzin jest bardzo biedna, dlatego gdy ktoĹ zachoruje najczÄĹciej leczy siÄ sam znalezionymi w lesie zioĹami. ChcielibyĹmy mieÄ w naszej wiosce klinikÄ.
Grace, 9 lat