Mało zabawne zabawki

Cele:
Uczeń powinien:
• rozumieć, że nie wszystkie produkty są wytwarzane w uczciwy sposób,
• rozumieć ideę sprawiedliwego handlu,
• wiedzieć, na co zwracać uwagę przy robieniu zakupów.

Metody, techniki, formy pracy:
Praca z tekstem, „burza mózgów”, asocjogram, krzyżówka, praca indywidualna

Materiały pomocnicze:
• Materiał pomocniczy nr 1— Czy wiesz, że...
• Materiał pomocniczy nr 2— Czy to jest sprawiedliwe?
• Materiał pomocniczy nr 3— Krzyżówka z hasłem

Przebieg zajęć:

1. Zapytaj uczniów, jakimi zabawkami najbardziej lubili się bawić we wczesnym dzieciństwie. Zapewne wy-mienią lalki, pluszaki, modele samochodów i innych pojazdów, puzzle, gry itp. Zapytaj, po co kupuje się dzieciom zabawki. Efekty tej „burzy mózgów” zapisz w postaci asocjogramu. Skomentuj propozycje uczniów. Zapewne uczniowie stwierdzą, że dorośli kupują zabawki dzieciom: żeby je rozwijać, żeby sprawić radość, żeby czegoś uczyć, żeby się nie nudzić, żeby miło spędzać czas itp. Powiedz, że z wieloma zabawkami wiążą się smutne historie związane z ludźmi, którzy je produkują. A więc zabawki te są mało zabawne. (5’)

2. Rozdaj uczniom Materiał pomocniczy nr 1 i poproś o odpowiedzi na pytania do tekstu:
• W jakiej części świata produkuję się większość zabawek? (kraj, kontynent)
• Kto pracuje przy ich produkcji? (płeć, wiek)
• Co sądzisz o wysokości wynagrodzenia za ich pracę?
• Czy pracujący przy produkcji zabawek mogą sobie pozwolić na ich zakup?
• Kto najwięcej zarabia na zabawkach?
• Co można z tekstu wywnioskować na temat warunków i bezpieczeństwa pracy przy ich produkcji?
• Czy produkcja zabawek to dochodowy biznes?

3. Pokieruj rozmową w taki sposób, aby uczniowie jak najpełniej zrozumieli mechanizmy rządzące handlem zabawkami, uświadomili sobie potworny wyzysk, wykorzystywanie dzieci do pracy, łamanie praw człowieka, niewypłacanie wynagrodzeń, nieudzielanie urlopu itp. Można zrobić symulację — policzyć wraz z uczniami, ile godzin trzeba pracować przy produkcji lalki Barbie, aby ją móc sobie kupić w sklepie. Wspomnij także, że zabawki to tylko przykład — podobnie się dzieje z innymi branżami — produkcją odzieży, żywności itp. Porozmawiaj z uczniami, co myślą o tym stanie rzeczy, co ich najbardziej bulwersuje, jak ta sytuacja ma się do ich poczucia sprawiedliwości i etyki. (20’)

4. Następnie w sposób bardzo przystępny opowiedz uczniom o sprawiedliwym handlu (Materiał pomocniczy nr 2). Wyjaśnij, jakie są jego podstawowe zasady. Zademonstruj znak Sprawiedliwego Handlu, aby uczniowie mogli go rozpoznawać na rozmaitych produktach żywnościowych. Poproś, aby podczas zakupów zwra¬cali uwagę na ten znaczek oraz aby uświadomili jego znaczenie swoim bliskim. Znaczek ten dowodzi, że dany produkt został wyprodukowany zgodnie z zasadami sprawiedliwego handlu, bez wyzysku innych osób, zatrudniania dzieci, niszczenia naturalnego środowiska itp. Dodaj, że z przeprowadzonych badań wynika, iż ponad M Polaków nie ma żadnej wiedzy na ten temat, a więc trzeba o tym jak najwięcej mówić i uświadamiać innych. (10’)

5. Na podsumowanie rozdaj uczniom krzyżówkę z hasłem i poproś o jej rozwiązanie (Materiał pomocniczy nr 3). Po odgadnięciu hasła (HANDEL) przypomnij na koniec, że powinien on być SPRAWIEDLIWY. Za¬chęć do poszukania informacji i ciekawostek na temat sprawiedliwego handlu w internecie. (10’)