Praca dzieci w kontekście łamania praw dziecka – przykład Azji

CEL GŁÓWNY:
Podniesienie świadomości młodych ludzi w zakresie działania na rzecz praw dziecka.

CELE SZCZEGÓŁOWE:
Po warsztatach uczeń:
- zna prawa dzieci,
- potrafi analizować zjawiska społeczne pod kątem praw dziecka,
- zna podstawowe fakty dotyczące problemu pracy dzieci oraz problemu biedy
w krajach azjatyckich,
- jest świadomy odpowiedzialności jaka będzie na nim spoczywać jako na dorosłym
człowieku w kontekście ochrony praw dziecka.

ŚRODKI:
- historie pracujących dzieci,
- pytania do dyskusji na linii.

METODY:
- dyskusja,
- studium przypadkĂłw.

PRZEBIEG ZAJĘĆ:
1. Wprowadzenie
Nauczyciel wyjaśnia temat warsztatów. Krótko przedstawia cel i przebieg zajęć.
3. Za i przeciw
Prowadzący czyta stwierdzenia. Osoby, które się z nim zgadzają stają po prawej stronie, a te, które się nie zgadzają, po lewej stronie sali. Uczniowie powinni uzasadnić swój wybór.
- Uważam, że dziecko ma prawo decydować o samym sobie.
- Uważam, że dzieci mają swoje prawa.
- Uważam, że dzieci nie powinny pracować.
- Uważam, że na świecie są instytucje, które pomagają dzieciom domagać się ich praw.

4. Dzieci w pracy
Nauczyciel dzieli uczniów na cztery grupy. Każda grupa dostaje jedną historię niepełnoletniego pracownika. Uczniowie zastanawiają się nad tym, co bohater historii ma, czego mu brakuje, o czym marzy, czego prawdopodobnie nigdy nie będzie miał.
Przedstawiciel każdej grupy prezentuje wypracowane odpowiedzi. Nauczyciel nakierowuje uczniów na wnioski – jakie prawa nie są przestrzegane w życiu dzieci-pracowników, dlaczego tak się dzieje. Może dopowiedzieć resztę przedstawionych historii, naświetlić problemy danego kraju, specyfi kę pracy w fabrykach itp. Należy zwrócić uwagę na zaklęty krąg biedy i niewielkie szanse na poprawę bez interwencji kogoś z zewnątrz. Należy także wspomnieć o tym, że praca dzieci nie jest zawsze taka sama – w niektórych przypadkach jest to praca podejmowana z konieczności pomocy rodzicom i rodzeństwu. Niekiedy dzieci są oddawane w zastaw lub jako pokrycie długu – wtedy w praktyce stają się niewolnikami. W dzisiejszych czasach niewolnictwo jest utajnione, ale istnieje na wielką skalę. Aby mu zapobiegać, trzeba przede wszystkim walczyć z biedą, która zmusza ludzi do oddawania siebie lub swoich
dzieci w ręce właścicieli zakładów pracy.

5. Co zawiera Konwencja o Prawach Dziecka?
Nauczyciel przedstawia sposoby rozwiązania problemu. Mówi o istnieniu Konwencji Praw Dziecka, o tym w jaki sposób dokument został podpisany, kiedy i po co. Wspomina także o prawach, które się w nim znajdują. Razem z młodzieżą zastanawia się nad skutecznością Konwencji.

6. Co my możemy zrobić?
Nauczyciel najpierw zadaje pytanie uczniom - co my możemy zrobić na rzecz ochrony praw dzieci w krajach azjatyckich? Następnie sam dopowiada, jakie działania mogą być podjęte. Po pierwsze naszym obowiązkiem jest wiedzieć, jakie prawa mają dzieci, być świadomym problemu ich nagminnego łamania, mieć oczy otwarte na fakt, że nie wszystkie dzieci mają tak dobrze jak my. Jednocześnie trzeba wiedzieć, że istnieją regulacje prawne, takie jak Konwencja, oraz instytucje, które dbają o ochronę praw
dzieci, do których możemy się zwrócić o informacje oraz o pomoc. Świadomość problemu kładzie na nas moralny obowiązek działania. Można to robić na wiele sposobów. Organizacje rządowe oraz pozarządowe, takie jak SWM (misje), PAH (Pajacyk, pomoc humanitarna w czasie katastrof i konfliktów), UNICEF (kartki świąteczne i inne), Caritas (pomoc humanitarna, zbiórki środków), wszechstronnie działają na rzecz dzieci. Warto się zorientować, jak je wesprzeć.
Możemy pomóc kupując produkty Fair Trade, monitorując proces wytwarzania produktów, które kupujemy. Dzięki zrzeszeniom konsumentów i organizacjom monitorującym można kontrolować producentów i wywierać na nich presję, aby przestrzegali
praw dzieci w swoich fabrykach.