Odniesienie do podstawy programowej: HISTORIA I SPOĹECZEĹSTWO
1. Refleksja nad sobÄ
i otoczeniem spoĹecznym. UczeĹ:
1) wyjaĹnia, w czym wyraĹźa siÄ odmiennoĹÄ i niepowtarzalnoĹÄ kaĹźdego czĹowieka;
5. SpoĹeczeĹstwo. UczeĹ:
2) opisuje róşne grupy spoĹeczne, wskazujÄ
c ich role w spoĹeczeĹstwie;
ETYKA
1. Poznawanie siebie, dostrzeganie cech indywidualnych wĹasnych i najbliĹźszych osĂłb.
3. CzĹowiek jako osoba; godnoĹÄ czĹowieka.
6. Uczestnictwo w grupie, porozumiewanie siÄ z innymi.
9. Uzasadnianie opinii, wydawanie sÄ
dĂłw, kryteria ocen, miÄdzy innymi w odniesieniu do zjawisk spoĹecznych na poziomie maĹej grupy, spoĹecznoĹci szkolnej i spoĹecznoĹci lokalnej. zwiń
Odniesienie do podstawy programowej:HISTORIA I SPOĹECZEĹSTWO
1. Refleksja nad sobÄ
i otoczeniem spoĹecznym. UczeĹ:
1) wyjaĹnia, w czym wyraĹźa siÄ odmiennoĹÄ i niepowtarzalnoĹÄ kaĹźdego czĹowieka;
5. SpoĹeczeĹstwo. UczeĹ:
2) opisuje róşne grupy spoĹeczne, wskazujÄ
c ich... więcej
SPOĹECZNE I EMOCJONALNE ASPEKTY UCZENIA SIÄ:
- motywacja,
- umiejÄtnoĹci spoĹeczne.
CELE Z ZAKRESU EDUKACJI GLOBALNEJ:
- rozumienie pojÄÄ wĹadzy oraz upodmiotowienia (ang. empowerment),
- poszukiwanie sprzymierzeĹcĂłw i sprzymierzeĹczyĹ do realizacji wĹasnych projektĂłw i inicjatyw.
CELE OGĂLNOEDUKACYJNE:
- podejmowanie w grupie decyzji opartych na konsensusie i ich uzasadnianie.
PORUSZANE ZAGADNIENIA:
- wĹadza,
- zmiana,
- prawa.
ĹRODKI DYDAKTYCZNE:
- karty pracy "Ludzie, ktĂłrzy majÄ
wĹadzÄ",
- karty pracy z diagramem "TwĂłj projekt â kto moĹźe pomĂłc?".
CZAS: 45 minut.
WPROWADZENIE
Scenariusz ten jest szczegĂłlnie przydatny, jeĹli chcemy zachÄciÄ dzieci do pracy nad ich wĹasnym konkretnym projektem lub przedsiÄwziÄciem wymagajÄ
cym wspĂłĹpracy z innymi osobami, instytucjami lub organizacjami.
PoproĹ dzieci, by usiadĹy w krÄgu. WytĹumacz im, Ĺźe bÄdziecie dziĹ zastanawiaÄ siÄ nad tym, kto w ich Ĺźyciu ma wĹadzÄ. By pomĂłc w tym procesie myĹlowym, rozegracie krĂłtkÄ
scenkÄ, ktĂłra pozwoli dzieciom doĹwiadczyÄ tego, jak moĹźna siÄ czuÄ, bÄdÄ
c zaleĹźnym od kogoĹ, jeĹli chodzi o poziom posiadanej wĹadzy.
Kiedy uniesiesz kartÄ (czerwonÄ
lub şóĹtÄ
) i zapowiesz sytuacjÄ do odegrania, uczestnicy i uczestniczki zabawy muszÄ
odegraÄ jÄ
w odpowiedni sposĂłb, tzn. jeĹźeli uniesiesz czerwonÄ
kartÄ, dzieci majÄ
odegraÄ scenkÄ tak, jakby byĹy osobami z duĹźÄ
wĹadzÄ
(powiÄ
Ĺź posiadanie wĹadzy z poczuciem pewnoĹci siebie). Natomiast jeĹźeli uniesiesz şóĹtÄ
kartÄ, dzieci majÄ
odegraÄ scenkÄ tak, jakby nie miaĹy Ĺźadnej wĹadzy i siĹy przebicia.
Scenki do odegrania:
- wejĹcie do pokoju peĹnego ludzi,
- zapoznanie siÄ z kimĹ,
- zabranie gĹosu w dyskusji publicznej,
- skĹadanie zamĂłwienia w restauracji.
Zapytaj dzieci, jak siÄ czuĹy, gdy odgrywaĹy scenki z Ĺźycia codziennego i miaĹy wiÄcej lub mniej wĹadzy niĹź zazwyczaj.
ÄWICZENIE W GRUPACH - KTO MA WĹADZÄ
Zapytaj dzieci, co to znaczy wedĹug nich mieÄ wĹadzÄ? Czy znaczy to to samo, co mieÄ wpĹyw? Czy jest to dobre, czy zĹe? (PoproĹ, by podaĹy przykĹady posiadania wĹadzy i wpĹywĂłw). Czy mogÄ
podaÄ przykĹady osĂłb, ktĂłre nie majÄ
w ogĂłle wĹadzy? Czy jest moĹźliwe sprawienie, aby ktoĹ miaĹ wiÄcej wĹadzy, mocniejszÄ
pozycjÄ, wpĹyw na wĹasne Ĺźycie? W jaki sposĂłb? MoĹźesz wytĹumaczyÄ, Ĺźe zgodnie z KonwencjÄ
o prawach dziecka Organizacji NarodĂłw Zjednoczonych, WSZYSTKIE dzieci majÄ
prawo gĹosu w sprawach dotyczÄ
cych ich Ĺźycia. Zapytaj uczniĂłw i uczennice, czy uwaĹźajÄ
, Ĺźe wszystkie dzieci majÄ
kontrolÄ nad swoim Ĺźyciem?
- Ta czÄĹÄ zajÄÄ moĹźe byÄ uĹźyta jako materiaĹ wyjĹciowy do sesji dociekaĹ filozoficznych.
NastÄpnie podziel klasÄ na trzy lub cztery grupy i rozdaj kaĹźdej z nich pociÄte karty pracy "Ludzie, ktĂłrzy majÄ
wĹadzÄ". Odczytaj na gĹos wszystkie osoby i organizacje wymienione na karcie pracy, by upewniÄ siÄ, Ĺźe wszyscy je znajÄ
i rozumiejÄ
. PoproĹ dzieci, by uĹoĹźyĹy karty na podĹodze lub stole, w kolejnoĹci od osĂłb czy organizacji z najwiÄkszÄ
wĹadzÄ
na gĂłrze, do osĂłb czy organizacji z najmniejszÄ
wĹadzÄ
na dole. Dzieci mogÄ
uĹoĹźyÄ karty w róşne ksztaĹty: kolumny, diamentu, trĂłjkÄ
ta. PoproĹ dzieci, by dodaĹy inne osoby lub organizacje, wykorzystujÄ
c do tego celu zaĹÄ
czone puste pola na kartach pracy. ZakoĹcz to Äwiczenie dyskusjÄ
. Oto przykĹadowe pytania pomocnicze:
- KtĂłre osoby czy organizacje majÄ
najwiÄcej wĹadzy? Dlaczego wĹaĹnie one?
- KtĂłre osoby czy organizacje majÄ
najmniej wĹadzy, np.: niemowlaki, maĹe dzieci, dzieci niepeĹnosprawne, ubodzy ludzie itp.?
- KtĂłre osoby czy organizacje wedĹug dzieci wysĹuchaĹyby je lub traktowaĹyby powaĹźnie ich inicjatywÄ? Dlaczego?
DALSZE POMYSĹY DO WYKORZYSTANIA PO ZAJÄCIACH:
- Podziel klasÄ na mniejsze grupy i rozdaj kaĹźdej grupie arkusz z diagramem: "TwĂłj projekt â kto moĹźe pomĂłc?". PoproĹ dzieci, by zaznaczyĹy osoby czy organizacje, ktĂłre wedĹug nich mogĹyby byÄ bardzo pomocne i z ktĂłrymi warto by nawiÄ
zaÄ wspĂłĹpracÄ. PoproĹ dzieci, by zastanowiĹy siÄ kto jeszcze, lub jakie inne organizacje mogĹyby im pomĂłc; powiedz, by wpisaĹy swoje propozycje w puste miejsca na diagramie. PoproĹ dzieci, by zastanowiĹy siÄ, jak zaproponowane osoby czy organizacje mogÄ
potencjalnie pomĂłc i czego siÄ od nich oczekuje. Dzieci majÄ
swoje uwagi zapisaÄ obok poszczegĂłlnych okrÄgĂłw na diagramie.
- ZachÄÄ dzieci, by wymieniĹy trzy osoby lub organizacje, ktĂłre wedĹug nich byĹyby najlepszymi partnerami do nawiÄ
zania wspĂłĹpracy. Grupy majÄ
podzieliÄ siÄ swoimi uwagami z pozostaĹÄ
czÄĹciÄ
klasy.